به طور کلی، پپتیدها حاوی دو تا نه اسید آمینه هستند. بسته به تعداد اسیدهای آمینه موجود در پپتید، نامهای مختلفی برای پپتید وجود دارد، مانند دی پپتید، تری پپتید، تتراپپتید، پنتا پپتید و غیره. دا آنها می توانند از غشاهای نیمه تراوا عبور کنند و توسط اسید تری کلرواستیک و سولفات آمونیوم رسوب نمی کنند. برخی متون همچنین به پپتیدهای متشکل از اسیدهای آمینه 2-10 به عنوان الیگوپپتیدها (پپتیدهای مولکولی کوچک) اشاره می کنند. پپتیدهای متشکل از 10 تا 50 اسید آمینه پپتید نامیده می شوند. یک پپتید متشکل از 50 یا بیشتر اسید آمینه، پروتئین نامیده می شود، به عبارت دیگر، پروتئین گاهی اوقات به عنوان پلی پپتید نیز شناخته می شود. پپتیدها که به عنوان پپتید نیز شناخته می شوند، در قرن بیستم کشف شدند.
